|
Derkacz Crex crex. Jest to gatunek zagrożony wyginięciem w skali świtowej, w Polsce jednak jest ptakiem rozpowszechnionym na obszarze całego kraju. A lokalnie przede wszystkim na północy i wschodzie może osiągać duże zagęszczenia. Jest ptakiem wędrownym, zimuje w Afryce a na lęgowiskach przebywa tylko 5 miesięcy (maj - wrzesień). Siedlisko. Zasiedla otwarte i półotwarte tereny z żyznymi podmokłymi, ekstensywnie użytkowanymi łąkami, turzycowiskami i ziołoroślami. Występuje w okolicach obfitujących w wodę, w dolinach rzecznych, na bagnach, na łąkach ze stagnującą wodą. |
 |
|
Czajka Vanellus venellus. Gatunek w Polsce dość pospolity ale od 2000 roku odnotowano spadek liczebności prawie o połowę. Preferuje tereny otwarte z dala od ściany lasu, chętniej wybiera pastwiska, z uwagi na upodobanie do krótkiej trawy. Potrzebuje płytkiej wody do żerowania brzegi rzek, wysychające płytkie kałuże. Czajka przylatuje z zimowisk wcześnie pierwsze osobniki można obserwować już w lutym. Lęgi rozpoczyna w marcu i kwietniu. |
 |
|
Kszyk Gallinago gallinago. Gatunek w odpowiednich siedliskach jeszcze dość powszechny jednak tak jak w przypadku czajki od 2000 roku obserwuje się stały spadek liczebności kszyka. Siedlisko. Podmokłe łąki kośne, zapuszczone pastwiska z wyższymi kępami, turzycowiska, torfowiska śródleśne, obrzeża jezior, olsy. Ptaki gniazdują w kwietniu i maju. Samiec wykonuje loty tokowe wydobywając charakterystyczne, dudniące dźwięki zewnętrznymi sterówkami. |
 |
| Krwawodziób Tringa totanus. Jest to ptak wodno - błotny blisko spokrewniony z kszykiem. Wybiera siedliska zbliżone do czajki i w miejscach gdzie występuje często gnieździ się w bliskim sąsiedztwie tego gatunku. Tokuje w locie nad dość rozległym terytorium, a żerowiska mogą znajdować się nawet kilkaset metrów od gniazda. Siedlisko lęgowe to podmokłe łąki kośne lub pastwiska w kępami wyższej roślinności. Płytka woda w pobliżu konieczna jest do żerowania piskląt |
 |
| Błotniak łąkowy Circus pygargus Ptak drapieżny, jeden z trzech gatunków błotniaków regularnie występujących w Polsce. Zajmuje duże terytoria lęgowe. Gniazduje często w zbożu ale również w turzycowiskach i szuwarach starorzeczy. Łąki i pastwiska, są temu gatunkowi niezbędne do żerowania. Samiec może polować nawet 8 km od gniazda. |
 |
| Rycyk Limosa limosa Stosunkowo duży ptak siewkowaty, kontarstowo ubarwiony, łatwy do zauważenia, krzykliwy. Występuje na podmokłych łąkach kośnych lub zapuszczonych pastwiskach z kępami wyższych traw. Tokuje w locie nad dość dużym obszarem. Żerowiska moga być oddalone nawet kilka km od gniazda. |
 |
| Kulik wielki Numenius arquata Stosunkowo duży ptak z rzędu siewkowych. Gniazduje w dolinach dużych rzek, na rozległych obszarach łąk i pastwisk. W ostatnich latach odnotowano wyraźny spadek liczebności tego gatunku. Charakteryzuje się typowym długim zagiętym w dół dziobem. |
 |
| Wodniczka Acrocephalus paludicola Ptak z rzędu wróblowatych, blisko spokrewniony z trzciniakiem, charakteryzuje się szczególną wybiórczością środowiska, gniazduje wyłącznie na rozległych, otwartych turzycowiskach. Jest najrzadszym i najbardziej zagrożonym gatunkiem wędrownym w Europie. Największe populacje gniazdują na Białorusi i w Polsce. W naszym kraju gniazdują dwie różnie genetyczne populacje w Polsce zachodniej i na wschodzie. |
 |
| Dubelt Gallinago media Drugi obok kszyka gatunek bekasa gniazdujący w Polsce, gnieździ się w dolinie Biebrzy i kilku innych miejscach na wschodzie Polski. Tokuje w przeciwieństwie do kszyka na ziemi. Jest od niego nieco większy i bardziej krępy. Na siedlisko lęgowe wybiera zarastające łąki, zaniedbane pastwiska, użytkowane ekstensywnie. |
 |
| Biegus zmienny Calidris alpina Do niedawna lęgowy w Polsce, ostatnie miejsca lęgowe to słonawy nadmorskie w Delcie Świny, koło Świnoujścia, pastwiska w ujściu Redy i nad Biebrzą. Tokujący samiec łatwy do wykrycia, poza tym skryty. Podczas przelotów w lipcu i sierpniu liczny na wybrzeżu, mniej liczny w dolinach rzecznych |
 |
Więcej informacji: tel.: 668 139 139 lub email: dominik@gaja-art.com
